Γιατί η Ρωσία δεν «ισοπεδώνει» το Κίεβο; Ή αλλιώς: «Απλά μαθηματικά 1ης Γυμνασίου»!

Μια από τις συνηθισμένες καφενειακές κουβέντες στο διαδίκτυο, είναι η (μη) δυνατότητα της Ρωσίας να «ισοπεδώσει» το Κίεβο. Με κάποιους να το εννοούν κυριολεκτικά κιόλας. Συνήθως, αυτοί χωρίζονται σε δύο «στρατόπεδα». Όσους θεωρούν ότι «δεν μπορεί» και όσους λένε σαφώς ότι «δεν θέλει». Θα εξετάσουμε και τις δύο οπτικές, λέγοντας προκαταβολικά ότι τυπικά η 1^η έχει δίκιο, αλλά…για τους λάθους λόγους. Διότι, η πραγματικότητα είναι ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ. Τουλάχιστον όχι με συμβατικά μέσα και στην παρούσα κατάσταση του μετώπου (και βασικά, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, σε κανένα μέτωπο στον σύγχρονο πόλεμο). Εξαιρουμένης βέβαια της πυρηνικής επιλογής, όπου θεωρώ ότι κανένας λογικός άνθρωπος δεν τη (συ)ζητά, εκτός αν παίζει πολύ Civilization στο pc του και το έχει μπερδέψει με την πραγματικότητα, ή αν είναι μισάνθρωπος μέχρι το κόκκαλο!

Θα ασχοληθώ κυρίως με την 2^η άποψη, παρόλο που στην πραγματικότητα, η λογική της έχει πολύ μεγάλη τομή με την 1^η. Διότι το 99% όσων ισχυρίζονται ότι «η Ρωσία δεν μπορεί», υπονοεί ότι γενικώς κάτι τέτοιο είναι ή θα ήταν εφικτό, αλλά η Ρωσία είναι μια «χάρτινη τίγρης» που μοιάζει πολύ πιο ισχυρή από ότι είναι. Δεδομένου ότι η Ρωσία θεωρείται δικαίως η 2^η στρατιωτική δύναμη στον κόσμο (και σε ζητήματα πυραυλικής παραγωγής και τεχνολογικής τους εξέλιξης συνδυαστικά, ίσως και η 1^η), στη πραγματικότητα, αυτή η θεωρία λέει «δειλά» ότι αν ήταν οι ΗΠΑ στην θέση της Ρωσίας (με έμφαση ΤΗΝ ΘΕΣΗ, όχι σε κάποιο άλλο πόλεμο, αλλού γεωγραφικά και με άλλο αντίπαλο/συμμάχους), θα τα είχε καταφέρει «αν ήθελε».Θα ασχοληθώ κυρίως με την 2^η άποψη, παρόλο που στην πραγματικότητα, η λογική της έχει πολύ μεγάλη τομή με την 1^η. Διότι το 99% όσων ισχυρίζονται ότι «η Ρωσία δεν μπορεί», υπονοεί ότι γενικώς κάτι τέτοιο είναι ή θα ήταν εφικτό, αλλά η Ρωσία είναι μια «χάρτινη τίγρης» που μοιάζει πολύ πιο ισχυρή από ότι είναι. Δεδομένου ότι η Ρωσία θεωρείται δικαίως η 2^η στρατιωτική δύναμη στον κόσμο (και σε ζητήματα πυραυλικής παραγωγής και τεχνολογικής εξέλιξης συνδυαστικά, ίσως και η 1^η), στη πραγματικότητα, αυτή η θεωρία λέει «δειλά» ότι αν ήταν οι ΗΠΑ στην θέση της Ρωσίας (με έμφαση ΤΗΝ ΘΕΣΗ, όχι σε κάποιο άλλο πόλεμο, αλλού γεωγραφικά και με άλλο αντίπαλο/συμμάχους), θα τα είχε καταφέρει «αν ήθελε».

Για να ξεμπερδεύουμε στα γρήγορα με αυτή την οπτική, απλά να θυμίσω στους θιασώτες αυτής της άποψης, ότι οι ΗΠΑ μαζί με το πάνοπλο Ισραήλ, δεν «ισοπέδωσαν» την Τεχεράνη, δεν «ισοπέδωσαν» καν το σύνολο των στρατιωτικών και κρίσιμων υποδομών της (το οποίο ίσως θα μπορούσαν να το κάνουν, αν εξαντλούσαν το στοκ των πυραύλων τους της τελευταίας δεκαετίας) και όχι μόνο αυτό, αλλά βρέθηκαν στην ανάγκη να κάνουν (πρόσκαιρη?) συμφωνία ειρήνης μαζί του, που όσο «κακή» και να είναι για το Ιράν (δεν ξέρουμε ακόμα τις λεπτομέρειες), σίγουρα δεν είναι το Plan A που είχαν για αυτό.

Να θυμίσω επίσης, ότι το Ισραήλ, για να ισοπεδώσει την μισή Γάζα, που είναι σαφώς πιο μικρό μέγεθος από το Κίεβο, χωρίς καμία δυνατότητα αεράμυνας, που δεχόταν χτυπήματα “stand on” (δηλαδή με σκόπευση του αεροπλάνου ΠΑΝΩ από τον στόχο) κλπ, ΔΕΝ το πέτυχε κυρίως με την αεροπορία του ή με «πυραύλους εκ του μακρόθεν». Το έκανε με τις επίγειες δυνάμεις του να ανατινάζουν ολόκληρα κτίρια με εκρηκτικά στα θεμέλια τους (πχ Πανεπιστήμιο Γάζας), με στρατιωτικές μπουλντόζες να τα γκρεμίζουν, με χρήση τανκ, RPG, ναρκών, με ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗ χρήση drones και γενικότερα σε συνθήκες επίγειας μάχης και ανταλλαγής πυρών. Και μικρό μέρος της ζημίας έγινε και από τις δυνάμεις της Παλαιστινιακής αντίστασης (πχ χτυπήματα με RPG σε κτήρια που είχαν προσωρινά στρατοπεδεύσει Ισραηλινές μονάδες).

To γιατί έγινε έτσι εκεί (ή δεν έγινε αλλού) θα απαντηθεί στην συνέχεια, ως απάντηση στην 2^η ομάδα απόψεων («Μπορεί αλλά δεν θέλει»). Η απάντηση, θα προσπαθήσει να αποφύγει (όσο είναι δυνατόν) αναλύσεις «μεγαλοψυχίας» των τάδε (Ρώσων, Αμερικάνων, κοκ), άλλωστε ειδικά η ….«μεγαλοψυχία» των Ισραηλινών είναι προφανής!!! Επίσης δεν θα μπει στον πειρασμό να εξετάσει πολιτικά τι θα συνέβαινε/σήμαινε και τι γενικότερες επιπτώσεις/εξελίξεις θα είχε, ΑΝ οι μεν ή οι δε είχαν δράσει με «ισοπεδωτικό τρόπο». Ειδικά το δεύτερο, είναι πολύ σημαντική κουβέντα, αλλά κατά την άποψη μου, δεν έχει πολύ νόημα, μιας και «ισοπέδωση» με συμβατικά μέσα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ. Έχουν γραφτεί «(πολιτικές) αναλύσεις επί αναλύσεων», για κάτι που απλά είναι μη κατορθωτό. Συνήθως, όσοι φαντασιώνονται ότι είναι εφικτό ένα τέτοιο σενάριο (εξαιρώ τους «πυρηνικοκαβλάκηδες»), έχουν απλά επηρεαστεί από ταινίες του BΠΠ, που ακόμα και αυτές αναφέρονται σε άλλες πόλεις, άλλες εποχές/συνθήκες και ακόμα και εκεί, δεν αφορά το σύνολο της πραγματικότητας. Ας πούμε οι Ναζί, παρά τους εκτεταμένους βομβαρδισμούς, ΔΕΝ ισοπέδωσαν το Λονδίνο. Ούτε καν πλησίασαν σε κάτι τέτοιο. Με πολύ ευνοϊκότερες για αυτούς συνθήκες. Ισοπέδωσαν βέβαια το Στάλινγκραντ, που είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα που θα χρησιμοποιηθεί ως ”case study” για να αποδείξει γιατί αυτό δεν μπορεί να συμβεί στο ΚΑΘΕ Κίεβο.

Ας αφήσουμε τα μαθηματικά να «μιλήσουν». Το Κίεβο, διαθέτει περίπου 180.000 κτίρια. Εξ αυτών, περίπου 2000-2500 χιλιάδες, είναι μεγάλα/ψηλά κτίρια, πολλά εξ αυτών «Σοβιετικού τύπου», χτισμένα να αντέχουν σε πολλαπλές επιθέσεις βομβών κοκ. Το ίδιο ισχύει και για πολλά βιομηχανικά κτίρια και εντός Κιέβου (το σύμπλεγμα κτιρίων του Azovstal στην Μαριούπολη, ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα), που πέραν της σκελετικής υποδομής να αντέχουν, έχουν μεγάλα πολυεπίπεδα υπόγεια κοκ. Αλλά για την απλοποίηση της κουβέντας, ας υποθέσουμε ότι η Ρωσία θα έπρεπε «απλά» να χτυπήσει μόνο νευραλγικούς στόχους και κρίσιμους στρατιωτικά και από πλευράς υποδομής, μεταγενέστερης άμυνας κοκ. Ας πούμε, στην γραμμή επαφής, το Ρωσικό ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ (γιατί άραγε αυτό?) ασχολείται ειδικά με τα ψηλά κτήρια, ώστε όταν θα επιτεθεί στην χ-πόλη, να μην αποτελούν θέσεις παρατήρησης των Ουκρανών, θέσεις drone operators, αντιαρματικών, κοκ. Τα «ισοπεδώνει» (σχεδόν κυριολεκτικά αυτή την φορά). Και για να το κάνει, χρησιμοποιεί κυρίως πυροβολικό και FAB με σύστημα ολίσθησης, τις λεγόμενες Glide Bombs (FAB με κιτ UMPK). Κρατάμε το τελευταίο στοιχείο για πιο μετά.

Άρα, αν η Ρωσία ήθελε να κάνει «λειτουργικά ανίκανο» το Κίεβο κτιριακά, θα έπρεπε να χτυπήσει τουλάχιστον αυτά τα 2-2.500 κτίρια συν ας πούμε άλλο 1% των υπολοίπων 178.000 που θα ήταν κρίσιμα για κάποιο λόγο. ΕΝΑ ΤΗΣ ΕΚΑΤΟ, δεν γράφω τίποτα υπερβολικό. Χονδρικά, μιλάμε δηλαδή για πάνω κάτω 4.000 κτίρια περίπου, με μετριοπαθείς υπολογισμούς. Και ας πούμε ότι θα αρκούσε ΕΝΑΣ ΠΥΡΑΥΛΟΣ για κάθε ένα από αυτά (για κάποια δεν αρκεί με την καμία, αλλά ας πούμε ότι θα αρκούσε για να τα κάνει «μη λειτουργικά»). Με ένα ποσοστό αναχαίτισης των Ουκρανών ΜΟΝΟ 30%, θα απαιτούνταν να εκτοξευθούν περίπου 5.500 με 6.000 πύραυλοι. Το ποσοστό αναχαίτισης των Ουκρανούς είναι υπερβολικά επιεικές, αλλά υποθέτουμε ότι μαζί με τους πυραύλους θα εκτοξεύονται και drones που θα «απασχολούν» την αεράμυνα οδηγώντας την στον λεγόμενο «κορεσμό» και επίσης ότι τα αντιμετωπίσουν πρώτοι πρόβλημα στο αντιαεροπορικό πυραυλικό τους απόθεμα.

Με αυτά τα νούμερα λοιπόν και υπολογίζοντας ότι η ΤΩΡΙΝΗ παραγωγή πυραύλων της Ρωσίας, είναι μεταξύ 1800 με 2500 (ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ, από τους πιο ισχυρούς μέχρι τους πιο αδύναμους/παλαιού τύπου), τότε στο ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ για την Ρωσία, ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΙΕΒΟ και για ΕΝΑ ΧΤΥΠΗΜΑ ανά κρίσιμο κτίριο (χωρίς να υπολογίσουμε πιθανές επιδιορθώσεις του κλπ), θα απαιτούνταν η συνολική πυραυλική παραγωγή της Ρωσίας για τα επόμενα δυο με δυόμιση χρόνια. Και ο υπολογισμός, είναι τρομερά ελλιπής. Προφανώς η Ρωσία δεν μπορεί να «ασχοληθεί» μόνο με μια πόλη μιας και υπάρχουν πολλές μεγάλες/κρίσιμες πόλεις (πχ Λβοφ, Οδυσσός, Χάρκοβο κλπ), προφανώς υπάρχουν κρίσιμες υποδομές, βιομηχανίες, μονάδες παραγωγής, στρατιωτικές μονάδες και αποθήκες πυρομαχικών και καυσίμων, γέφυρες, υποσταθμοί ενέργειας, σιδηροδρομικοι σταθμοί, αεροδρόμια κλπ στα περίχωρα του Κιέβου ή εκτός αυτού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Starokostiantyniv στο Κίεβο, που είναι κάτι σαν το «γιοφύρι της Άρτας». Οι Ρώσοι το χτυπάνε τακτικά τα τελευταία 4 χρόνια με πυραύλους, κάνουν ζημίες και στους αεροδιαδρόμους και στα κτίρια, αλλά παραμένει λειτουργικό όλα αυτά τα χρόνια επιδιορθώνοντας το (άλλωστε αν δεν ήταν, δεν θα «ξοδεύαν» πυραύλους συνεχώς εναντίων του) και «φτου ξελεφτερία» από την αρχή!

Πάμε τώρα στην ονείρωξη ορισμένων περί κανονικής «ισοπέδωσης». Δηλαδή να γίνει το Κίεβο Γάζα ή…Στάλινγκραντ. Δεν θα σχολιάσω το «ανθρωπιστικό» κομμάτι, άλλωστε αυτό είναι ένα από τα (θεωρητικά) ισχυρά επιχειρήματα όσων νομίζουν ότι «γίνεται αλλά δεν θέλει η Ρωσία» (επειδή είναι αδελφός λαός οι Ουκρανοί κλπ κλπ).

Στο Στάλινγκραντ λοιπόν, οι ιστορικοί υπολογίζουν ότι έπεσαν 30.000–50.000 ΤΟΝΟΙ αεροπορικών βομβών. ΤΟΝΟΙ. Αεροπορικών ΜΟΝΟ. Στο wiki λέει ότι στις 23 Αυγούστου 1942 η Luftwaffe έριξε περίπου 1.000 τόνους βομβών σε μία μέρα σε περίπου 1.600 εξόδους (δηλαδή πτήσεις).
Το Στάλινγκραντ όμως, δεν χτυπήθηκε κτιριακά μόνο από αεροπορία. Χτυπήθηκε από πυροβολικό, όλμους, ρουκέτες, αντιαρματικά, έγιναν αρματομαχίες, ανταλλαγή πυρών μικρών όπλων, χειροβομβίδων, χρήση ναρκών, παγίδων με εκρηκτικά κλπ εκατεέρωθεν κλπ. Αυτά υπολογίζονται περίπου σε 100.000–200.000+ τόνοι συνολικών πυρομαχικών.
Και αυτά σε μια πόλη που είχε πληθυσμό (προπολεμικά) περίπου 5 φορές μικρότερο του αντίστοιχου του Κιέβου και έκταση περίπου 4 φορές μικρότερη!

Αν λοιπόν ένας Kh-101 (που χρησιμοποιούν κυρίως οι Ρώσοι) έχει εκρηκτική κεφαλή 450 περίπου κιλά, μιλάμε ότι αυτοί οι 5.000 πύραυλοι που υπολογίσαμε στο 1^ο μετριοπαθές σενάριο (λειτουργικής καταστροφής της πόλης «απλά») θα αποτελούσαν το 1/20 ΜΟΝΟ των βομβών που έπεσαν στο Στάλινγκραντ. Το 1/10 ας πούμε, αν υποθέσουμε ότι οι σημερινοί πύραυλοι έχουν την διπλάσια καταστροφική ισχύ, στην οποία αθροίζουμε και το υπόλοιπο φορτίο καυσίμων που έχουν όταν προσκρούουν. Για να πετύχουμε την «ισοπέδωση» μια 4πλάσιας πόλης, υπολογίζοντας το σύνολο του εκρηκτικού φορτίου που δέχτηκε το Στάλινγκραντ, δεν έχει νόημα καν ο υπολογισμός. Θα απαιτείτο πιθανά το σύνολο του πυραυλικού αποθέματος και παραγωγής του πλανήτη για τα επόμενα 5 χρόνια!

Αφέθηκε προς το παρών εκτός κουβέντας, το «προφανές» ερώτημα κάποιων. Γιατί τόση ώρα γίνεται αναφορά μόνο σε πυραύλους? Γιατί όχι πυροβολικό, αεροπορικές βόμβες και βεβαίως drones? Θα αφήσω τα drones τελευταία, που έχουν ένα νόημα στην κουβέντα, ασχέτως που αν κάποιος πιστεύει σοβαρά ότι θα διαλύσει (έστω λειτουργικά) μια πόλη 3 εκατομμυρίων κατοίκων και 840 km² με drones και έτσι θα ηττηθεί η Ουκρανία, απλά αστειεύεται. Να θυμίσω απλά ότι οι Ρώσοι ΝΙΚΗΣΑΝ στο ισοπεδωμένο Στάλινγκραντ. Επίσης να θυμηθούμε ότι στο σοβαρά κατεστραμμένο Λένινγκραντ, το περικυκλωμένο από τα Γερμανικά στρατεύματα για 872 μέρες (!!!), που δεχόταν καθημερινά χτυπήματα πυροβολικού και αεροπορίας, τα εργοστάσια συνέχισαν να λειτουργούν, η «ζωή» (με εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους νεκρούς) συνεχίστηκε, η πολιτική και στρατιωτική διοίκηση ΔΕΝ ΕΦΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ κλπ κλπ. Ακόμα και τότε δηλαδή, σε συνθήκες πολέμου που ΕΥΝΟΟΥΝ μαζικές καταστροφές (θα εξηγηθεί αμέσως μετά) και σε απείρως πιο ευνοϊκές συνθήκες για τους Γερμανούς (και μειονεκτικές για τους Ρώσους), το να πιστεύει κανείς ότι απλά «διαλύεις» μια πόλη, είναι αποτέλεσμα κατανάλωσης πολύ Χόλυγουντ (και κανά ουζάκι μαζί)!

Ξεκινώντας από τα απλά, καμία βολή πυροβολικού και καμία glide bomb δεν μπορεί να φτάσει στο Κίεβο. Κανένας όλμος, καμία ρουκέτα TOS κλπ κλπ. Τόσο το κλασικό πυροβολικό όσο και οι ρίψη βομβών ολίσθησης, έχουν εμβέλεια που δεν μπορούν να είναι πολύ μέσα στις εχθρικές γραμμές. Απλά διότι αν κάτι μπει μέσα σε αυτές για να χτυπήσει «βαθύτερα», το πιθανότερο είναι να μην βγει ποτέ και να μην γυρίσει ποτέ πίσω.

Για πυροβολικό ειδικά, δεν τίθεται καν θέμα συζήτησης, συνήθως επιχειρεί από τα «εξασφαλισμένα» μετόπισθεν στα όρια των αποστάσεων που μπορεί να χτυπήσει (όσο πιο πίσω τόσο καλύτερα) και στην σημερινή εποχή γίνεται σχεδόν αμέσως ορατό από ποια θέση βάρεσε και άρα γίνεται άμεσα το ίδιο στόχος τόσο αντιμέτρων (πυροβολικού ή πυραυλικών/αεροπορίας) της άλλης πλευράς, όσο βεβαίως και drones. Η εμβέλεια τους πλεόν, φτάνει δεκάδες χιλιόμετρα μακρύτερα από την θέση των χειριστών τους και συχνά πιο βαθειά από τα περισσότερα κανόνια πυροβολικού. Για αυτό άλλωστε μετά από μπαράζ, το πυροβολικό πρέπει συχνά να αλλάζει θέση, να είναι σε διαρκή κάλυψη/απόκρυψη κοκ. Και για αυτό άλλωστε χρησιμοποιείται κυρίως εναντίων πόλεων που μια δεδομένη στιγμή βρίσκονται κοντά στην «γραμμή μάχης» και συνήθως από πλεονεκτικό υψόμετρο. Και ΠΑΛΙ όμως, επιχειρεί κυρίως εναντίων επιλεγμένων στόχων και ψηλών κτιρίων (αναφέρθηκε και νωρίτερα το γιατί). ΔΕΝ βαράει άκριτα για να ...«ισοπεδώσει» την πόλη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Μπάχμουτ, το οποίο διαλύθηκε όντως από τις μάχες για πάνω από ένα χρόνο. Θυμίζω όμως την «έκρηξη» του Πριγκοζίν ότι η «έλλειψη» αποστολής πυρομαχικών πυροβολικού από πλευράς του Ρωσικού στρατού, του στοίχισε εκατοντάδες άντρες σε μάχες εκ του συστάδην. Και μιλάμε για την χώρα που έχει μεγαλύτερη παραγωγή πυρομαχικών πυροβολικού από όλο το ΝΑΤΟ μαζί (δεν το λέω εγώ, ο ίδιος ο ΓΓ του ΝΑΤΟ το είχε πει)! Που ακόμα και έτσι όμως, δεν είναι στρακαστρούκες να τα σκορπάς στο έτσι, όπως φαντάζονται μερικοί που νομίζουν ότι (και) η Ρωσία δεν έχει παραγωγικούς και τεχνολογικούς περιορισμούς.

Και ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ θα προσέθετα, θυμίζοντας ότι όταν σκούρηναν τα πράγματα, Υπουργός Άμυνας της Ρωσίας ανέλαβε ο Μπελούσοφ, που είναι ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ και είχε διατελέσει Υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης στην Ρωσία. Ένας άνθρωπος ΧΩΡΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ, εν μέσω ενός πολέμου, επιλέχθηκε ως Υπουργός Άμυνας, δικαιώνοντας τον Αμερικάνο στρατηγό Barrow, που είχε δηλώσει: «Οι ερασιτέχνες μιλούν για τακτική, οι επαγγελματίες μελετούν τα logistics.». Το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει (άλλη φορά) ξεχωριστό θέμα από μόνο του, ειδικά για τον πόλεμο αυτό.

Πάμε τώρα στις περίφημες “game changer” βόμβες FABs με κιτ πλοήγησης. Αρχικά να εξηγηθεί, ότι αυτές είναι συμβατικές βόμβες ρίψης από αεροπλάνα, που έχει κατά ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ο Ρωσικός στρατός ως «κληρονομιά» της Σ.Ε., στις οποίες έχει προσαρμοστεί ένα κιτ πλοήγησης που τους επιτρέπει να χτυπούν σε βάθος μέσα στις Ουκρανικές γραμμές, χωρίς να απαιτείται το βομβαρδιστικό να βρεθεί πάνω από τον όποιο στόχο και να εκτεθεί σε αντιαεροπορικά πυρά, είτε σταθερά, είτε φορητά manpads. Η συγκεκριμένη «εφεύρεση» των Ρώσων, ήταν και είναι «game changer υπό προυποθέσεις», αλλά δεν αρκεί για να νικήσεις έναν πόλεμο και βεβαίως δεν αρκεί για να «ισοπεδώσεις» μια πολή (που υποτίθεται συζητάμε). Το γιατί, είναι εμφανές και από την ίδια την περιγραφή.

ΓΙΑΤΙ ο Ρωσικός στρατός «χρειάστηκε» να βάλει κιτ πλοήγησης? Για να μην εκτεθούν τα βομβαρδιστικά του σε εχθρικά πυρά πάνω από εχθρικό έδαφος. Άρα ξεχνάμε τις ανοησίες ορισμένων περί "carpet bombing”. Aν μπορούσαν τα ρωσικά αεροπλάνα να κάνουν carpet bombing πάνω από πόλεις (έστω πιο κοντινές στην γραμμή μάχης, πχ στο Σλαβιάνσκ-Κραματόρσκ), τότε προφανώς δεν θα χρειαζόντουσαν το συγκεκριμένο κιτ. Και αν κάποιοι αναρωτιούνται "τι πειράζει να κάνουν το ίδιο αλλά με glide bombs και να είναι και πιο ασφαλές", η απάντηση είναι πάλι απλή.
Αρχικά να πούμε ότι ένα SU-34, μπορεί θεωρητικά να μεταφέρει έως και 18 απλές βόμβες FAB-500, ενώ αν είναι glide μέχρι 6 (θεωρητικά), ακριβώς επειδή το κιτ προσθέτει όγκο, αεροδυναμικούς περιορισμούς κλπ. Άρα το 1/3 του φορτίου. Αν είναι η τεράστια FAB-3000…μόνο μια! Άρα θα χρειαστεί τριπλάσιες εξόδους για το ίδιο αποτέλεσμα. Και η ακρίβεια δεν είναι πάντα 100% στον στόχο. Εξακολουθεί βέβαια να είναι ασφαλέστερο από το να βρεθεί ΜΙΑ ΦΟΡΑ πάνω από τον στόχο, αλλά απαιτεί τριπλάσιο χρόνο (περίπου, ρίχνει από πιο μακριά, αλλά θα χρειαστεί να απογειωθεί 3 φορές), πολύ περισσότερα καύσιμα κοκ.

Η συνήθης σύγχυση όμως, γίνεται (ξανά) με τις εικόνες του ΒΠΠ. Όπου πχ τεράστια Lancaster άφηναν δεκάδες βόμβες κατά μήκος ενός στόχου κλπ κλπ. ΑΥΤΟ είναι το carpet bombing. Μόνο που αυτές οι βόμβες δεν ήταν καν μεγέθους FAB, επίσης μια FAB έχει το μισό φορτίο από το όνομα της. Δηλαδή 6 FAB 500 είναι περίπου 1,5 τόνος εκρηκτικά, όταν ένα Lancaster μπορούσε με μια ρίψη να αφήσει πάνω από 8 τόνους τέτοιων! Η διαφορά είναι ότι τα σύγχρονα «βομβαρδιστικά» είναι συνήθως πολλαπλών ρόλων με «ειδίκευση» σε επίγεια χτυπήματα με πυραύλους και βόμβες. Αυτά είναι τα SU-34 που χρησιμοποιεί η Ρωσία κατά κόρον. Δεν είναι τα «βαρεία βομβαρδιστικά» του προηγούμενου αιώνα, είναι αεροπλάνα που μπορούν και να αμυνθούν στον αέρα και έχουν ηλεκτρονικά αντίμετρα κλπ.
Τέτοια βομβαρδιστικά σαν αυτά των ταινιών έχουν μείνει ελάχιστα, διότι ακόμα και πριν τον 21^ο αιώνα, η αεράμυνα είχε πλέον εξελιχθεί αρκετά, ώστε τέτοια αεροπλάνα να τα θεωρεί «μεζέ».

Επίσης, οι πολεμικές αναμετρήσεις μετά τον ΒΠΠ (ειδικά της Δύσης), ήταν μάχες Γολιάθ με Δαυίδ, όπου υπήρχε τέτοια τεχνολογική και αριθμητική υπεροπλία, που αρκούσαν τα «χειρουργικά χτυπήματα» ακριβείας για να καμφθεί ο υποδεέστερος αντίπαλος. Αντί για την ποσότητα, προκρίθηκε η ποιότητα και το "multitasking" ειδικά στην αεροπορία. Ακόμα και για λόγους κοινωνικού και διεθνούς αντίκτυπου, δεν χρειαζόταν πλέον να κάνεις «Δρέσδη» την Βαγδάτη. Αρκούσε να τσακίσεις τα νευραλγικά σημεία, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας κοκ. Ακόμα και η πολύ αξιόμαχη Σερβία, ηττήθηκε τελικά λόγω αυτού. Η Ρωσία, έχει ακόμα κάποια βομβαρδιστικά τέτοιας λογικής, ας πούμε τα TU-22, αλλά ακόμα και αυτά τα χρησιμοποιεί ως εναέριες πλατφόρμες εκτόξευσης πυραύλων Κρουζ, από βαθιά μέσα στην Ρωσία και μετά πίσω στην βάση τους. «Από μακριά και αγαπημένοι» λειτουργούν και αυτά!

Μένει λοιπόν το τελευταίο ερώτημα. Tα drones. Και το αν ΚΑΙ με αυτά, θα μπορούσε να «ισοπεδώσει» κανείς το Κίεβο. Θεωρώ ότι καλό θα ήταν να αποτελέσουν ειδικό «κεφάλαιο» κουβέντας, μιας και είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι έχουν κάνει πολύ σοβαρή «διαφορά» σε αυτόν τον πόλεμο, ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ και είναι αυτά που κρατάνε ζωντανή την Ουκρανία στην μάχη με την Ρωσία, μαζί βέβαια με τον συνεχή επανεξοπλισμό της από την Δύση, τους πακτωλούς χρημάτων που τις χαρίζονται για να μπορεί να λειτουργεί ως κράτος υπό τέτοιες συνθήκες, την συνεχή πληροφοριακή ροή προς αυτήν (και το φρόνημα των Ουκρανών που δεν έχει καμφθεί…κακά τα ψέματα, μη τους φάμε το «δίκιο» σε αυτό).

Συνοπτικά να πω το εξής. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να διαλύσεις μια πόλη με drones. Να κάνεις ζημιά σε υποδομές, ναι. Να δυσκολέψεις την κατάσταση, ναι. Κάποιες μέρες να την παραλύσεις…άντε γίνεται. Να την διαλύσεις, ΟΧΙ.
Οι λόγοι είναι πολλοί. Καταρχάς όμως, αν ήταν δυνατόν οι Ρώσοι να κάνουν κάτι τέτοιο στο μακρινό Κίεβο με τα drones, δεν θα μιρμίριζαν μήνες ολόκληρους για να τσακίσουν πολύ μικρότερες πόλεις και χωριά της 1^ης γραμμής, που παράλληλα δέχονται και πυρά πυροβολικού και FAB και και και…. Θα αρκούσε να απογειώσουν χιλιάδες drones και να λυθεί το πρόβλημα από απόσταση σε Μπάχμουτ, Αβντιίβκα, Τσάσιβ Γιαρ, Τορέτσκ κλπ αντί να τους πάρει 4+ χρόνια.

Δεύτερον, υπάρχει η συνήθης παρανόηση, μεταξύ των FPV και λοιπών drones που χρησιμοποιούνται στην 1η γραμμή, με τα drones τύπου Geran που χρησιμοποιούνται για πλήγματα σε μεγάλες αποστάσεις. Από τα πρώτα, η κάθε πλευρά έχει δεκάδες χιλιάδες. Από τα δεύτερα, αν και η παραγωγή τους και στις δύο πλευρές έχει βαρέσει κόκκινα, έχουν σαφώς μικρότερα νούμερα. Απαιτούν πολύ μεγαλύτερα φορτία, πολύ καλύτερους κινητήρες και περισσότερα καύσιμα για να φτάσουν στο στόχο τους, anti-jam στοιχεία και στοιχεία αυτοτελούς πλοήγησης κλπ κλπ. Δεν είναι με οπτική ίνα και δεν στηρίζονται μόνο (ούτε κυρίως) στην πλοήγηση του χειριστή τους. Είναι ακριβότερα, τεχνολογικά πιο απαιτητικά (πχ η Ρωσία έχει δυσκολίες στην απόκτηση σε μεγάλες ποσότητες των chips που απαιτούνται για αυτά, λόγω των κυρώσεων) και πολλά ακόμα. Και το κυριότερο? Είναι αναλώσιμα και συνήθως τα περισσότερα “θυσιάζονται” είτε με την λογική ότι ΚΑΠΟΙΑ από αυτά θα περάσουν, είτε για να κορεστεί η αεράμυνα και τα ραντάρ με αυτά και να “περάσουν” (από αυτήν) οι περισσότερο καταστροφικοί πύραυλοι. Στην καλύτερη επιβιώνει ένα 20% αυτών, πολλές φορές και πολύ λιγότερα. Αρα σε μια επίθεσης με 300 drones (που ειναι τα συνηθισμένα νούμερα της κάθε πλευράς), αν περάσει καμιά 50αριά, είσαι τυχερός. Επίσης, όσο πιο βαθεία/πίσω στο εχθρικό έδαφος πάνε, τόσο λιγότερα θα φτάσουν.

Επίσης, η ζημία που κάνουν, δεν είναι τεράστια, παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα. Ειδικά όταν μιλάμε για κτίρια (αν κάποιος φιλοδοξεί να “ισοπεδώσουν” το Κίεβο ή την Μόσχα). Βίντεο που δείχνουν drones που χτύπησαν τέτοια κτίρια (είτε επίτηδες, είτε κατά λάθος πχ λόγω ηλεκτρονικών αντιμέτρων), δείχνουν επίσης ότι η ζημιά περιορίζεται στον όροφο που χτυπήθηκε, με καταστροφική ισχύ κυρίως στο σημείο κρούσης. Δεν ρίχνεις πολυκατοικία με drones, εκτός και αν την χτυπήσει σμήνος, είναι σαφές αυτό. Αν λοιπόν θέλαμε να χτυπήσουμε το 30% μόνο των κτιρίων του Κιέβου με drones ΜΙΑ ΦΟΡΑ, θα χρειαζόταν περίπου 50.000 drones που πέρασαν, άρα περίπου 250.000 που εστάλησαν...και πάλι ισοπέδωση δεν θα το λες!

Η συνήθης παρανοήση συμβαίνει, επειδή συχνά βλέπουμε “θεαματικά” βίντεο, με drone που χτυπά στόχο και ακολουθεί μεγάλη έκρηξη κλπ. Μόνο που αυτό συμβαίνει, όταν το drone στοχεύσει κάποια αποθήκη πυρομαχικών ή καυσίμων, κάποιο υποσταθμό ενέργειας κλπ. Όμως τότε, η έκρηξη στην πραγματικότητα είναι δευτερογενής και οφείλεται στο ίδιο το υλικό/φορτίο του στόχου, στο οποίο η αρχική έκρηξη του drone λειτουργεί ως “πυροκροτητής”. Αλλά αυτό δεν μπορεί να πιάσει σε συμβατικό κτίριο. Κατ' αναλογία, αν σε ένα δωμάτιο έχει διαρροή υγραερίου ή χυμένο πετρέλαιο ή πριονίδια στο πάτωμα, με ένα σπίρτο θα πάρει φόκο και θα γίνει άμεση έκρηξη. Αυτό δεν σημαίνει ότι αν είσαι σε ένα καθημερινό δωμάτιο και σου πέσει ο αναπτήρας, ότι θα γίνεις φλαμπέ!
Για αυτό άλλωστε, τα drones χρησιμοποιούνται εναντίων ΤΕΤΟΙΩΝ “ΕΥΦΛΕΚΤΩΝ” ΣΤΟΧΩΝ κατά κόρον και με την λογική “swarm”. Στέλνεις πολλά, ΕΝΑ να περάσει….καμπούμ. Εναλλακτικά, εναντίων πολύ ακριβών και ευπαθών στόχων, πχ ένα πολεμικό αεροπλάνο στο έδαφος. Εκεί, δεν χρειάζεται να το διαλύσεις, η ζημιά που θα πάθει αρκεί για να το βγαλει εκτός μάχης για επισκευές ή ακόμα και να μην έχουν καν νόημα αυτές.

Εν κατακλείδι:
"Ανυποψίαστοι" άνθρωποι που επισκέπτονται ακόμα και σήμερα το Κίεβο, συμφωνούν σε ένα πράγμα. Ότι η εικόνα της πόλης και της ζωής εντός της, δεν είναι αυτή που φανταζόντουσαν από τις περιγραφές των Δελτίων Ειδήσεων και εμπεριέχει πολύ "κανονικότητα". Το ίδιο ακριβώς είχα παρατηρήσει, όταν είχα βρεθεί στο βομβαρδιζόμενο Βελιγράδι το 1999, μια μόλις μέρα μετά το χτύπημα του ΝΑΤΟ στο κτίριο της Σερβικής Ραδιοτηλεόρασης. Η εξήγηση του φαινομένου αυτού έχει πολλές παραμέτρους βεβαίως που εκφεύγουν του συγκεκριμένου κειμένου.

Μια εξ αυτών, είναι ότι στις μεγάλες σύγχρονες πόλεις του σήμερα και ειδικά όταν είναι σε απόσταση από την γραμμή μάχης, η ιδέα ότι θα τις διαλύσεις, είτε κυριολεκτικά είτε “λειτουργικά”, με εκ του μακρόθεν χτυπήματα πανάκριβων και “σε σπάνη” πυραύλων κοκ, είναι απλά ανεδαφική . Ακόμα και το να τις καταστήσεις ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ “παράλυτες”, δεν είναι καθόλου απλό. Τα δίκτυα διανομών είναι πολύ διευρυμένα και αποκεντρωμένα, υπόγεια κλπ. Δεν είσαι στην εποχή που αν τινάξεις στον αέρα “την Ηλεκτρική στο Κερατσίνι”, γύρισες την πόλη 20 χρόνια πίσω μέχρι να ξαναφτιαχτεί. Ειδικά όταν μιλάμε για τον δεδομένο πόλεμο, όπου η Ουκρανία, παίρνει από τις γύρω ΝΑΤΟικές χώρες, πρακτικά τα πάντα. Από όπλα και λεφτά για να μπαλώνει τον προϋπολογισμό της, μέχρι ρεύμα από τις γύρω χώρες, Υπάρχουν μαζικές επιθέσεις των Ρώσων που επί μέρες στόχευσαν ΕΙΔΙΚΑ τα δίκτυα διανομής ενέργειας της Ουκρανίας εντός και εκτός των πόλεων της (με έμφαση τους υποσταθμούς που την συνδέουν με δυτική Ευρώπη και παίρνει ρεύμα) και παρά την (σχετική) επιτυχία που είχε αυτή η “καμπάνια” (με μεγάλη “σπατάλη” drones και πυραύλων από πλευράς της Ρωσίας), το αποτέλεσμα ήταν μερικές ώρες διακοπές ενέργειας σε κάποιες μεγάλες πόλεις και μερικές μέρες σε πιο μικρές πόλεις/χωριά, ειδικά κοντά στην 1η γραμμή!
Την σκοπιμότητα τέτοιων χτυπημάτων, την αφήνω για άλλη φορά (όχι δεν είναι για λόγους “κάμψης” του φρονήματος του πληθυσμού, αυτά είναι προπαγάνδα ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ). 

Κλείνοντας, να θυμίσω το εξής: Όλη αυτή η κουβέντα, έγινε “στατικά” και μονόπλευρα για λόγους απλότητας. Μια σειρά από “αφαιρέσεις” και παραδοχές που αν δεν γινόταν, θα την έκαναν πιο μακροσκελή και δύσκολη, αφέθηκαν συνειδητά. Διότι ας πούμε, είναι προφανές ότι καμιά πλευρά δεν μπορεί να στείλει δεκάδες χιλιάδες drones και πυραύλους “μαζεμένα” για να έχουν το αποτέλεσμα “παράλυσης” που συζητάμε (το άλλο με την “ισοπέδωση” δεν το συζητώ καν, ούτε ως “σχήμα λόγου” πλέον). Άρα, επειδή αυτό θα γινόταν (αν γινόταν κιόλας) “κβαντισμένα”, προφανώς και η πλευρά που δέχεται τα χτυπήματα, θα προχωρούσε σε επιδιορθώσεις (όπως στο αεροδρόμιο που ανέφερα), οπότε “ράβε ξήλωνε, δουλειά να μην σου λείπει”. 

Επίσης, είναι σαφές ότι η Ουκρανική πλευρά, δεν πετάει βεγγαλικά και απλά “κάθεται και τις τρώει”. Στον υπολογισμό του “πόσα μέσα χρειάζεται για να γίνει οικόπεδο το Κίεβο και πόσα χρόνια θα έπαιρνε”, θα πρέπει να υπολογίσει κανείς ότι μια σειρά από κρίσιμοι τομείς της Ρωσικής βιομηχανίας, μεταξύ αυτών ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ, δέχονται χτυπήματα. Και αυτά κοστίζουν σε χρόνο και χρήμα. Όπως σε χρήμα κοστίζει και κάθε χτύπημα στην οικονομική δυνατότητα της Ρωσίας να χρηματοδοτεί αυτόν τον πόλεμο. Που αποτελεί από μόνο του ένα αυτοτελές πολύ σημαντικό θέμα.

Πάντως η λογική ότι η Ρωσία θα μπορεί να φτιάχνει drones και πυραύλους κλπ “μέχρι να σβήσει ο ήλιος” είναι εντελώς λάθος για ΔΥΟ λόγους. Ο ένας, είναι ότι βγάζει το παραγωγικό κομμάτι και τις επιπτώσεις του εκτός εξίσωσης. Ο άλλος είναι ότι “ξεχνά”, ότι κάθε μέσο που η Ρωσία “σπαταλά” σε αυτόν τον πόλεμο, ΙΣΩΣ (για να μην πω: σίγουρα) θα της χρειαζόταν ως “στρατηγικό απόθεμα” σε έναν “επόμενο”, μεγαλύτερο και σοβαρότερο και με πολύ πιο ισχυρό αντίπαλο. Η έστω, θα της ήταν χρήσιμο για να τον αποτρέψει (για να το γράψω αισιόδοξα).
(Ναι ξέρω….τι τα θέλουμε τα όπλα, τα κανόνια τα σπαθιά….κλπ κλπ. Στο επόμενο “τεύχος” αυτό).

Η Δύση “στοκάρει όπλα” και προσπαθεί να καλύψει το κενό. Το πρόσχημα, είναι η “Ρωσική απειλή”. Και ίσως και κάποιοι πολιτευτές της να είναι και τόσο ηλίθιοι, που πραγματικά να το πιστεύουν. Αλλά αυτά συχνά λειτουργούν ως “αυτοεκπληρούμενες προφητείες”. Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο!