Παρέμβαση του Μπρούνο Ροδρίγκες Παρίγια, Υπουργού Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Κούβας, στη Γενική Συζήτηση της 81ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Νέα Υόρκη, 26 Σεπτεμβρίου 2026
Κύριε Πρόεδρε της Γενικής Συνέλευσης,
Κυρία Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέα,
Σε περίπου τρεις ώρες θα συμπληρωθούν ακριβώς 66 χρόνια από τη φράση του Αρχιστράτηγου Φιντέλ Κάστρο Ρους, σε μια ιστορική ομιλία από αυτό το βήμα, και παραθέτω:
«Ας εξαφανιστεί η φιλοσοφία της αρπαγής και θα έχει εξαφανιστεί η φιλοσοφία του πολέμου! Ας εξαφανιστούν οι αποικίες, ας εξαφανιστεί η εκμετάλλευση των χωρών από τα μονοπώλια, και τότε η ανθρωπότητα θα έχει φτάσει σε ένα πραγματικό στάδιο προόδου!».
Ωστόσο, είναι ανησυχητική η προέλαση του επεκτατισμού, οι πράξεις σφετερισμού και κατάκτησης, η στρατιωτική και οικονομική επιθετικότητα. Είναι παράλογη και ανεφάρμοστη η επιδίωξη της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών να επιβάλει την ειρήνη μέσω της βίας. Θεμελιώδεις πυλώνες του Διεθνούς Δικαίου και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όπως η κυρίαρχη ισότητα μεταξύ των κρατών, βρίσκονται υπό διαρκή επίθεση.
Το γενοκτονικό έγκλημα του σιωνισμού κατά του παλαιστινιακού λαού, οι πειρατικές επιθέσεις εναντίον πλοίων και οι εξωδικαστικές εκτελέσεις στην Καραϊβική Θάλασσα και σε περιοχές του Ειρηνικού, η στρατιωτική επίθεση κατά της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας και ο πόλεμος κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν αποτελούν νέες εκδηλώσεις αυτής της θηριωδίας.
Αποτελούν επίσης αντανάκλαση της κρίσης ταυτότητας και σημασίας που έχει επιβληθεί στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, ακόμη και σε αυτή τη Γενική Συνέλευση, το πιο καθολικό, δημοκρατικό και αντιπροσωπευτικό όργανο της διεθνούς κοινότητας.
Είμαστε πεπεισμένοι για την απολύτως αναγκαία ανάγκη να διαφυλάξουμε και να ενισχύσουμε τον ΟΗΕ, καθιστώντας τον ταυτόχρονα πιο δημοκρατικό, αποτελεσματικό και πιο κοντά στους λαούς.
Στην Κούβα, όπως είναι γνωστό, αντιμετωπίζουμε μια πολυδιάστατη επιθετικότητα από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, μια μόνιμη, καταχρηστική και ανελέητη εχθρότητα που διαρκεί ήδη σχεδόν επτά δεκαετίες.
Από τον Ιανουάριο του 2026 έχει ενταθεί και έχει γίνει πιο σκληρή και πιο επικίνδυνη με την επιβολή ενός ενεργειακού αποκλεισμού, ο οποίος, μέσω εκφοβισμού και εξαναγκασμού, απαγορεύει σε όλες τις χώρες να εξάγουν καύσιμα στην Κούβα, κάτι που ισοδυναμεί με ναυτικό αποκλεισμό, ο οποίος χαρακτηρίζεται στο Διεθνές Δίκαιο ως πράξη πολέμου.
Μέσω διαδοχικών μέτρων, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών προσθέτει συνεχώς απαγορεύσεις προς όλες τις χώρες όσον αφορά προϊόντα και υπηρεσίες που δεν μπορούν να εξαχθούν ή να μεταφερθούν στην Κούβα. Περισσότερα από 7.000 εμπορευματοκιβώτια έχουν ακινητοποιηθεί σε διάφορα λιμάνια, πολλά από αυτά με τρόφιμα, φάρμακα και ιατρικό εξοπλισμό, ή ακόμη και εμπορεύματα που είχαν παραγγελθεί από ιδιωτικές κουβανικές εταιρείες.
Σε ένα πρωτοφανές γεγονός, χωρίς προηγούμενο, μια υπερδύναμη στερεί μονομερώς από όλα τα κράτη το δικαίωμα να εξάγουν το προϊόν που επιθυμούν προς τη χώρα που επιθυμούν και παραβιάζει συνολικά και διαρκώς την ελευθερία του εμπορίου και της ναυσιπλοΐας.
Σε αυτά προστίθενται ο εκφοβισμός επιχειρηματιών από διάφορες χώρες ώστε να εγκαταλείψουν, παρά τη θέλησή τους, τις επενδύσεις και τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες στην Κούβα· τα εμπόδια και οι παγίδες για να αποτραπεί η άφιξη απολύτως νόμιμων εμπορικών φορτίων· οι πιέσεις για να εμποδιστεί η ροή επισκεπτών και τουριστών· και η προσπάθεια να περιοριστεί όσο το δυνατόν περισσότερο η νόμιμη πρόσβαση της Κούβας σε χρηματοδότηση, τεχνολογία και αγορές.
Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να ασκούν πρωτοφανείς πιέσεις σε κυρίαρχες κυβερνήσεις ώστε να παραιτηθούν από ιατρικές υπηρεσίες που μας είχαν ζητήσει προς όφελος των αντίστοιχων πληθυσμών τους και τις οποίες παρέχουν με αλτρουισμό Κουβανοί επαγγελματίες, επειδή η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών αντιτίθεται σε μια τέτοια συνεργασία, αδιαφορώντας για τις συνέπειες και τη ζημιά που προκαλείται στους πληθυσμούς που στερούνται δωρεάν και ποιοτικής ιατρικής περίθαλψης, δηλαδή στερούνται ενός στοιχειώδους ανθρώπινου δικαιώματος.
Την περασμένη Πέμπτη, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ενώ συνεδρίαζε αυτή η Γενική Συνέλευση, συγκάλεσε ειδικά μια ταπεινωτική συνάντηση με τα κράτη που λαμβάνουν αυτές τις υπηρεσίες, προκειμένου να ασκήσει πιέσεις και να διατυπώσει απειλές.
Όπως περιγράφει ο Υπουργός Εξωτερικών, η επίσημη πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών είναι να κλείσουν στην Κούβα κάθε βαλβίδα, κάθε διέξοδο ή κάθε δυνατότητα επιβίωσης.
Ο αντίκτυπος ενός τόσο ασφυκτικού και ανελέητου αποκλεισμού έχει ανθρώπινο πρόσωπο. Ο οικονομικός πόλεμος στρέφεται εναντίον του λαού. Πλήττει το σύνολο του κουβανικού πληθυσμού. Κοστίζει ζωές, προκαλεί ατομικό και συλλογικό πόνο, γεννά αγωνία.
Δεν πρόκειται για «παράπλευρη απώλεια». Είναι μια πολιτική σκόπιμα σχεδιασμένη ώστε να πλήξει τις κουβανικές οικογένειες στα πιο ευαίσθητα σημεία τους, να εμποδίσει την ευημερία και να προσβάλει την αξιοπρέπεια του λαού.
Είναι μια πράξη συλλογικής τιμωρίας, έγκλημα που επίσης απαγορεύεται από το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο. Ο προφανής και άμεσος στόχος είναι να προκληθεί στην Κούβα ανθρωπιστική κρίση, κάτι που επίσης συνιστά έγκλημα.
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν τα δεινά που έχουν προκαλέσει, αλλά έχουν το θράσος και τον κυνισμό να επιμένουν να κατηγορούν την κυβέρνηση της Κούβας. Ο δήμιος κατηγορεί το θύμα.
Ακολουθούν τη φόρμουλα που καθόρισε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ήδη από το 1960, στο διαβόητο υπόμνημα Mallory, το οποίο καθιέρωσε ως επίσημη πολιτική, που ισχύει μέχρι σήμερα, την ανατροπή της κουβανικής κυβέρνησης μέσω της οικονομικής ασφυξίας και της ακραίας ταλαιπωρίας του λαού εξαιτίας των υλικών στερήσεων, της πείνας και της απόγνωσης.
Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών δήλωσε από αυτό το βήμα πριν από λίγες ημέρες ότι η Κούβα είναι ένα αποτυχημένο κράτος. Αν ήταν έτσι, τότε γιατί χρειάστηκε να επιβάλουν αποκλεισμό στα καύσιμα; Γιατί επέβαλαν δευτερογενείς κυρώσεις; Γιατί πρέπει να απειλούν, να καταδιώκουν και να πιέζουν όλα τα κράτη του πλανήτη;
Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών αναγνώρισε επίσης ότι η κυβέρνησή του ασκεί στην Κούβα τη μεγαλύτερη πίεση που έχει ασκηθεί ποτέ. Μήνες νωρίτερα είχε πει, και παραθέτω: «Το μόνο που απομένει είναι να μπούμε μέσα και να διαλύσουμε το μέρος».
Παραμένει η απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας κατά της Κούβας, συμπεριφορά που συνιστά παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και σοβαρή παραβίαση του Χάρτη του Σαν Φρανσίσκο.
Αν αυτή υλοποιούνταν, θα συνιστούσε έγκλημα τεράστιας κλίμακας. Θα προκαλούσε θανάτους Κουβανών και νέων Αμερικανών και τεράστια καταστροφή. Ελπίζουμε να μη συμβεί ποτέ.
Η Κούβα θα ασκούσε με όλη της την αποφασιστικότητα και την ενέργεια το νόμιμο δικαίωμά της στην άμυνα.
Αυτή η επιθετικότητα συνοδεύεται από έναν βίαιο πόλεμο στα μέσα ενημέρωσης και έναν γνωσιακό πόλεμο, που στρέφεται όχι μόνο εναντίον του κουβανικού λαού, αλλά και εναντίον των Αμερικανών πολιτών και της παγκόσμιας κοινής γνώμης.
Χαρακτηρίζεται από χυδαίες και απροκάλυπτες απόπειρες ανάμειξης στις εσωτερικές υποθέσεις της Κούβας, κάτι που συνιστά επίσης διεθνές αδίκημα.
Μας ρωτούν τι επιδιώκουν οι Ηνωμένες Πολιτείες με μια τόσο επιθετική συμπεριφορά. Είναι ένα ερώτημα που συνήθως μας προκαλεί έκπληξη, διότι οι εκπρόσωποι αυτής της κυβέρνησης έχουν δηλώσει χωρίς κανέναν δισταγμό ότι στόχος τους είναι να θέσουν την Κούβα υπό τον έλεγχό τους, να ελέγξουν τη χώρα, να κυριαρχήσουν στην οικονομία της· δηλαδή, μέσω της επιθετικότητας και της οικονομικής ασφυξίας, να καταργήσουν την εθνική κυριαρχία για την οποία γενιές Κουβανών αγωνίζονται από τον 19ο αιώνα — αρχικά για να την κατακτήσουν και, από το 1959, όταν επιτεύχθηκε η πλήρης ελευθερία, για να την υπερασπιστούν με επιμονή απέναντι στους μεγαλύτερους κινδύνους, ακόμη και απέναντι στον κίνδυνο ολοκαυτώματος.
Η συμπεριφορά των Ηνωμένων Πολιτειών στηρίζεται στην ψευδή διακήρυξη που έγινε στις αρχές του έτους, σύμφωνα με την οποία η Κούβα αποτελεί ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή για την εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, έναν παραλογισμό που αυτή η κυβέρνηση επαναλαμβάνει ξεδιάντροπα.
Για να επιχειρήσει μάταια να τον τεκμηριώσει, κατακλύζει τα μέσα ενημέρωσης με ψευδείς κατηγορίες μέσω των εκπροσώπων της και μέσω δημοσιευμάτων που αναθέτει και πληρώνει, αξιοποιώντας τον ολοένα αυξανόμενο κυβερνητικό έλεγχο των Ηνωμένων Πολιτειών πάνω στις μεγάλες πλατφόρμες επικοινωνίας.
Ο ίδιος ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών επανέλαβε αυτή την ψευδή θέση σε αυτή την αίθουσα πριν από λίγες ημέρες.
Κάθε έστω και στοιχειωδώς ενημερωμένος παρατηρητής αντιλαμβάνεται πόσο φαντασιακός και κακόβουλος είναι ο ισχυρισμός ότι ένα αναπτυσσόμενο έθνος όπως η Κούβα, σχετικά μικρό και με μια οικονομία περιορισμένων επιδόσεων, αποτελεί απειλή για τη μεγαλύτερη πυρηνική, στρατιωτική, τεχνολογική και οικονομική δύναμη του πλανήτη.
Ο Οργανισμός αυτός και τα κράτη μέλη διαθέτουν άφθονα στοιχεία ότι είμαστε μια χώρα ειρήνης, για τις προσπάθειες της Κούβας υπέρ της διεθνούς συνεργασίας, της συνεννόησης και της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών, καθώς και για τον ενεργό ρόλο που έχουμε πάντοτε διαδραματίσει προς υποστήριξη των Ηνωμένων Εθνών.
Η Κούβα δεν είναι απειλή, ο αποκλεισμός είναι!
Η Κούβα δεν είναι απειλή, ο αποκλεισμός είναι η απειλή!
Πάντοτε ήμασταν και εξακολουθούμε να είμαστε διατεθειμένοι να διεξαγάγουμε διάλογο με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, προκειμένου να επιχειρήσουμε να βρούμε λύση στις διμερείς διαφορές, στη βάση της σοβαρότητας, του σεβασμού, της κυρίαρχης ισότητας, της τήρησης του διεθνούς δικαίου, χωρίς ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις και χωρίς προϋποθέσεις.
Είμαστε ανοικτοί σε εμπορικές και επιχειρηματικές σχέσεις με αμερικανικές εταιρείες, όπως είμαστε και με κάθε άλλη χώρα.
Έχουμε επίγνωση της τεράστιας πρόκλησης που αντιμετωπίζει το έθνος μας όσον αφορά την ασφάλεια, την επιβίωσή του, την ευημερία του λαού και το μέλλον της πατρίδας. Δεν αντιμετωπίζουμε αυτή την πρόκληση παθητικά. Την αντιμετωπίζουμε με σταθερότητα και αξιοπρέπεια.
Σε αυτή τη βάση, προχωρούμε σε μια διαδικασία αλλαγών, βαθιά μετασχηματιστική για το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο, θεμελιωμένη στην ιστορική μας εμπειρία.
Στις 30 Ιουλίου, κατά την Έβδομη Σύνοδο της Εθνοσυνέλευσης της Λαϊκής Εξουσίας, ο Πρόεδρος Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ δήλωσε:
«Μπροστά στο σύνθετο σκηνικό που περιέγραψα, πώς μπορούμε να επιμείνουμε στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού; Πώς μπορούμε να βρούμε τους οικονομικούς και υλικούς πόρους για να διατηρήσουμε τις κοινωνικές κατακτήσεις της Επανάστασης;
Όπως και σε προηγούμενες, ιδιαίτερα σύνθετες περιόδους, όπως η Ειδική Περίοδος, όταν υπό την καθοδήγηση του Αρχιστράτηγου και στη συνέχεια υπό την ηγεσία του Στρατηγού του Στρατού μετασχηματίστηκε το οικονομικό μοντέλο ώστε να προσαρμοστεί στις απαιτητικές εξωτερικές συνθήκες, έτσι και στο σημερινό πλαίσιο έχουμε θέσει ως στόχο να προχωρήσουμε στους μετασχηματισμούς που απαιτεί η συγκυρία, υπό την καθοδήγηση του Κόμματος, με συλλογικό και δημοκρατικό τρόπο, σε διαβούλευση με τον λαό, χωρίς να διακυβεύσουμε την ανεξαρτησία, την εθνική κυριαρχία ή τις κοινωνικές κατακτήσεις της Επανάστασης».
Τέλος του αποσπάσματος.
Κατά τη σύνοδο αυτή, η Εθνοσυνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας ενέκρινε ένα καινοτόμο πρόγραμμα, με νέες πρακτικές, νέους οικονομικούς φορείς και νέες οικονομικές αντιλήψεις.
Όλα αυτά πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του ισχύοντος Συντάγματος, το οποίο εγκρίθηκε με ελεύθερο και καθολικό δημοψήφισμα, και στο πλαίσιο της αντίληψής μας για ένα σοσιαλιστικό κράτος δικαίου και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Όπως επισήμανε ο ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης, Στρατηγός του Στρατού Ραούλ Κάστρο Ρους, το σημαντικότερο, και παραθέτω:
«θα είναι η κατάλληλη και έγκαιρη εφαρμογή, με σαφώς καθορισμένες προτεραιότητες και με τη συνειδητή συμμετοχή του λαού».
Τέλος του αποσπάσματος.
Η διαδικασία αυτή στηρίζεται στη δύναμη που έχουμε κατορθώσει να οικοδομήσουμε, στις δυνατότητες του ανθρώπινου δυναμικού μας και στην αποφασιστικότητα να ανταποκριθούμε στις ανάγκες του λαού με τη μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική δικαιοσύνη, χωρίς να υποχωρήσουμε από την προσπάθεια να υπερασπιστούμε, με τον πιο απόλυτο και αποφασιστικό τρόπο, την κυριαρχία και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.
Γνωρίζουμε ότι έχουμε την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας και την αλληλεγγύη εκατομμυρίων ανθρώπων, ανάμεσά τους ολοένα και περισσότεροι Αμερικανοί πολίτες.
Αυτό εκφράζεται στις επανειλημμένες εκδηλώσεις και δηλώσεις υποστήριξης προς την Κούβα και απόρριψης της καταχρηστικής επιθετικότητας. Εκφράζεται επίσης στην υλική βοήθεια αλληλεγγύης που λαμβάνει ο λαός μας και η οποία επιδιώκει να μετριάσει την τεράστια ζημιά που υφίστανται η κουβανική οικονομία και κοινωνία.
Αυτό το πνεύμα αλληλεγγύης και ενσυναίσθησης εκφράζεται επίσης με ιδιαίτερη δύναμη ανάμεσα στους Κουβανούς που διαμένουν μόνιμα ή προσωρινά εκτός της εθνικής επικράτειας και στους απογόνους τους, ιδίως εδώ, στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κύριε Πρόεδρε,
Απορρίπτουμε το Δόγμα Μονρόε και τα παρακλάδια του, όπως απορρίπτουμε κάθε απόπειρα στρατιωτικοποίησης, επέμβασης ή ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, η οποία ανακηρύχθηκε Ζώνη Ειρήνης το 2014, ακριβώς στην Αβάνα.
Ως μικρό αναπτυσσόμενο νησιωτικό κράτος, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς τους αδελφούς μας που βρίσκονται σε παρόμοια θέση και συμμεριζόμαστε την προειδοποίησή τους για την ανησυχητική και αδυσώπητη προέλαση της κλιματικής αλλαγής.
Απαιτείται να προωθηθεί μια πιο συμπεριληπτική διακυβέρνηση των νέων τεχνολογιών της πληροφορίας και των τηλεπικοινωνιών, ιδιαίτερα των ανατρεπτικών τεχνολογιών, όπως η τεχνητή νοημοσύνη.
Απορρίπτουμε την εφαρμογή μονομερών καταναγκαστικών μέτρων. Εκφράζουμε την υποστήριξη και την αλληλεγγύη μας προς κάθε μία από τις χώρες που είναι θύματά τους.
Επαναβεβαιώνουμε την αλληλεγγύη μας προς την Κυβέρνηση Συμφιλίωσης και Εθνικής Ενότητας της Νικαράγουας.
Επαναλαμβάνουμε την υποστήριξή μας στο αναφαίρετο δικαίωμα του λαού του Πουέρτο Ρίκο στην αυτοδιάθεση και την ανεξαρτησία.
Τα αδελφά έθνη της Αφρικής και της Καραϊβικής αξίζουν δίκαιη και διαφοροποιημένη μεταχείριση, καθώς και αποζημιώσεις για τις φρικαλεότητες της αποικιοκρατίας και του διατλαντικού δουλεμπορίου.
Επαναβεβαιώνουμε την αλληλεγγύη μας προς τον λαό της Δυτικής Σαχάρας και το δικαίωμά του στην αυτοδιάθεση.
Επαναβεβαιώνουμε την υποστήριξή μας στην αρχή της «Μίας Κίνας».
Είμαστε πεπεισμένοι ότι η σημερινή κατεύθυνση των διεθνών σχέσεων —η περιφρόνηση του Διεθνούς Δικαίου, η παραγνώριση των Ηνωμένων Εθνών και η επιβολή της μονομερούς βούλησης του ισχυρότερου πάνω στις άλλες χώρες μέσω εκφοβισμού και εξαναγκασμού— είναι επικίνδυνη και μη βιώσιμη.
Ο νόμος της ζούγκλας δεν μπορεί να είναι το μέλλον της ανθρωπότητας.
Για να εμποδίσουν τέτοιες πρακτικές, καθώς και για να προωθήσουν την ειρήνη και τη δικαιοσύνη, οι γενιές που προηγήθηκαν από εμάς ίδρυσαν τα Ηνωμένα Έθνη και, επί δεκαετίες, ανέπτυξαν και προσπάθησαν να εμπλουτίσουν τη δράση τους.
Ας αποκαταστήσουμε τον ρόλο τους σήμερα, όσο ίσως υπάρχει ακόμη χρόνος, πριν ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών περάσει στην ιστορία ως ένα ανεκπλήρωτο όνειρο μεγάλων υποσχέσεων.
Στη χρονιά της εκατονταετηρίδας του, ας πιστέψουμε, όπως ο Φιντέλ Κάστρο Ρους, ιστορικός ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης, ότι, αν αγωνιστούμε με αποφασιστικότητα, ένας καλύτερος κόσμος θα είναι εφικτός.
Πατρίδα ή Θάνατος!
Θα νικήσουμε!
https://www.publicnow.com/view/B51D2435B05741BF2A22DA74D747744DEE2B1AF9
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου